Szlak na Giewont zimą (styczeń 2026): Zamknięty? Warunki, sprzęt.

Zimowa wyprawa w Tatry to niezapomniane przeżycie, ale wymaga solidnego przygotowania i świadomości panujących warunków. Jeśli zastanawiasz się, czy szlak na Giewont jest otwarty w styczniu 2026 roku i co czeka Cię na trasie, ten artykuł dostarczy Ci wszystkich kluczowych informacji dotyczących bezpieczeństwa, warunków pogodowych i niezbędnego ekwipunku.

Czy szlak na Giewont jest otwarty? Stan na styczeń 2026

Odpowiadając na pytanie wprost: w styczniu 2026 roku kluczowe odcinki szlaków prowadzących bezpośrednio na Giewont są sezonowo zamknięte. Zgodnie z regulacjami Tatrzańskiego Parku Narodowego, szlaki te, w tym fragmenty od Przełęczy w Grzybowcu do Wyżniej Kondrackiej Przełęczy, są niedostępne dla turystów w okresie od 1 grudnia do 15 maja. Wynika to przede wszystkim z konieczności ochrony przyrody oraz z wysokiego zagrożenia lawinowego, które zimą jest realnym problemem w wyższych partiach Tatr. W styczniu w Tatrach panują pełne warunki zimowe: szlaki pokrywa twardy, zmrożony śnieg, a liczne oblodzenia sprawiają, że poruszanie się jest niezwykle trudne i niebezpieczne. Zawsze podkreślam, że przed wyjściem w góry należy bezwzględnie sprawdzić aktualne komunikaty Tatrzańskiego Parku Narodowego (TPN) oraz TOPR, które są najbardziej wiarygodnym źródłem informacji o stanie szlaków i zagrożeniach.

Podstawowe pytanie każdego turysty: Kiedy szlaki są zamykane?

W Tatrzańskim Parku Narodowym obowiązuje stały okres sezonowego zamykania szlaków, który trwa od 1 grudnia do 15 maja. To kluczowa informacja dla każdego, kto planuje zimowe wędrówki. Głównym powodem tych zamknięć jest ochrona przyrody szczególnie w okresie godowym i lęgowym wielu gatunków zwierząt, które potrzebują spokoju. Nie mniej ważnym czynnikiem, zwłaszcza w rejonie Giewontu, jest wysokie zagrożenie lawinowe. Odcinki takie jak ten prowadzący z Przełęczy w Grzybowcu na Wyżnią Kondracką Przełęcz są szczególnie narażone na lawiny, a ich zamknięcie ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa turystom. Moim zdaniem, jest to rozsądne i konieczne działanie, które minimalizuje ryzyko wypadków.

Aktualny komunikat TPN gdzie szukać pewnych informacji?

Jako doświadczony górołaz zawsze powtarzam: nie ma nic ważniejszego niż oficjalne źródła informacji. W przypadku Tatr, głównym i najbardziej wiarygodnym miejscem, gdzie znajdziesz aktualne dane o stanie szlaków, jest oficjalna strona internetowa Tatrzańskiego Parku Narodowego: tpn.gov.pl. Komunikaty turystyczne są tam regularnie aktualizowane, często nawet kilka razy dziennie, zwłaszcza w okresie zmiennej pogody. Znajdziesz tam informacje o otwarciu i zamknięciu szlaków, panujących warunkach śniegowych, oblodzeniach, zagrożeniu lawinowym oraz wszelkich innych utrudnieniach. Ignorowanie tych komunikatów to proszenie się o kłopoty, a w górach zimą może to mieć tragiczne konsekwencje.

Zimowa wyprawa na Giewont co musisz wiedzieć o warunkach

Zimowa wyprawa w Tatry, a zwłaszcza w rejon Giewontu, to zupełnie inne doświadczenie niż letnia wędrówka. W środku zimy, czyli w styczniu, warunki są ekstremalnie trudne i wymagające. Na szlakach zalega twarda i zmrożona pokrywa śnieżna, która często jest przetarta i bardzo śliska. W partiach szczytowych wiatr potrafi przenosić ogromne ilości śniegu, tworząc głębokie zaspy w jednym miejscu, a w innym całkowicie odsłaniając fragmenty lodu lub gołe skały. To sprawia, że teren jest bardzo zróżnicowany i nieprzewidywalny. Należy pamiętać, że nawet dobrze znane letnie ścieżki zmieniają się nie do poznania pod warstwą śniegu i lodu, co wymaga doskonałej orientacji w terenie i umiejętności poruszania się w trudnych warunkach.

Śnieg i lód: Jak naprawdę wygląda szlak w środku zimy?

Wyobraź sobie szlak, który latem jest przyjemną ścieżką, a zimą zamienia się w lodową rynnę. Tak właśnie często wyglądają tatrzańskie szlaki w środku zimy. Oblodzenia są wszechobecne, zwłaszcza w miejscach zacienionych, na odcinkach leśnych czy w pobliżu strumieni. Nawet pozornie stabilny śnieg może być pod spodem pokryty warstwą lodu, co czyni każdy krok potencjalnie niebezpiecznym. Twardy, zmrożony śnieg, często ubity przez innych turystów, jest bardzo śliski i wymaga użycia raków. Bez nich, nawet na niewielkim nachyleniu, ryzyko poślizgnięcia i poważnego upadku jest ogromne. Osobiście widziałem wiele sytuacji, gdzie brak odpowiedniego sprzętu kończył się bolesnymi, a czasem bardzo groźnymi upadkami.

Zagrożenie lawinowe: Czy Giewont jest bezpieczny?

Giewont, choć popularny, nie jest wolny od zagrożeń lawinowych. Wręcz przeciwnie, jego stoki, zwłaszcza te północne, mogą być bardzo niebezpieczne. W styczniu, gdy pokrywa śnieżna jest już dobrze rozwinięta, a temperatury oscylują wokół zera, ryzyko wystąpienia lawin jest realne. Konieczność bieżącego sprawdzania stopnia zagrożenia lawinowego w komunikatach TOPR jest absolutnie kluczowa. Nawet jeśli szlak jest otwarty, wysoki stopień zagrożenia lawinowego powinien być sygnałem do rezygnacji z wyprawy na Giewont. Pamiętajmy, że lawina może zejść nawet na pozornie bezpiecznym, przetartym szlaku, zwłaszcza po świeżych opadach śniegu lub w wyniku ocieplenia. Nigdy nie należy lekceważyć siły natury.

Pogoda w Tatrach dlaczego zmienia się tak gwałtownie i jak to przewidzieć?

Tatry słyną z niezwykle gwałtownych i często nieprzewidywalnych zmian pogody, co zimą jest jednym z największych zagrożeń. W ciągu kilku godzin, a nawet minut, słoneczna pogoda może zamienić się w śnieżycę z silnym wiatrem, mgłą i drastycznym spadkiem temperatury. Takie zmiany mogą prowadzić do dezorientacji, wychłodzenia organizmu i utraty sił. Aby się na to przygotować, zawsze radzę sprawdzać prognozy pogody z kilku niezależnych źródeł (np. IMGW, TOPR) i to tuż przed wyjściem w góry. Ubieranie się "na cebulkę" i posiadanie awaryjnego zestawu ciepłej odzieży, a także naładowanego telefonu z numerem alarmowym TOPR, to absolutna podstawa. Lepiej być przygotowanym na najgorsze, niż dać się zaskoczyć.

Którędy na Giewont zimą? Dostępne warianty i ich wyzwania

Zimą wybór szlaków prowadzących na Giewont jest znacznie ograniczony w porównaniu do sezonu letniego. Ze względu na sezonowe zamknięcia i trudne warunki, większość turystów, o ile w ogóle decyduje się na próbę wejścia, wybiera szlak niebieski z Kuźnic przez Halę Kondratową. Inne trasy, takie jak ta przez Grzybowiec, są zazwyczaj zamknięte lub niewskazane ze względu na wysokie zagrożenie lawinowe lub trudności techniczne. Nawet "najpopularniejszy" wariant zimowy jest obarczony dużym ryzykiem i wymaga od turystów bardzo dobrego przygotowania, doświadczenia oraz odpowiedniego sprzętu. Zawsze podkreślam, że zimą góry nie wybaczają błędów, a wybór trasy musi być podyktowany przede wszystkim bezpieczeństwem.

Szlak niebieski z Kuźnic: Najpopularniejsza trasa i jej zimowe oblicze

Szlak niebieski z Kuźnic przez Halę Kondratową to bez wątpienia najczęściej wybierana trasa na Giewont, również zimą, choć z pewnymi ograniczeniami. Początkowo, do Hali Kondratowej, szlak jest stosunkowo łatwy, jednak powyżej schroniska warunki drastycznie się zmieniają. Podejście na Kondracką Przełęcz jest strome i często oblodzone, a wiatr potrafi być tam bardzo silny. Największe wyzwania zaczynają się jednak powyżej przełęczy, na samym podejściu do kopuły szczytowej. Ten odcinek jest stromy, eksponowany i bardzo niebezpieczny. Zimą często zalega tam twardy, zmrożony śnieg, a łańcuchy, które latem ułatwiają wspinaczkę, mogą być całkowicie zasypane lub pokryte grubą warstwą lodu, co czyni je bezużytecznymi lub wręcz zwiększa ryzyko.

Dlaczego szlak przez Grzybowiec jest zamknięty? Wyjaśniamy powody

Szlak prowadzący na Giewont przez Grzybowiec jest jednym z tych, które są zamknięte sezonowo od 1 grudnia do 15 maja. Powody są dwa i są one niezwykle ważne. Po pierwsze, ochrona przyrody. Ten obszar jest ostoją dla wielu gatunków zwierząt, które zimą potrzebują spokoju. Po drugie, i to jest kluczowe z punktu widzenia bezpieczeństwa turystów, zagrożenie lawinowe. Stoki w rejonie Grzybowca są często narażone na zejścia lawin, co w połączeniu z trudnymi warunkami śniegowymi i oblodzeniami czyni ten szlak niezwykle niebezpiecznym. TPN, zamykając ten odcinek, dba o nasze bezpieczeństwo, a my powinniśmy to uszanować i nie próbować omijać zakazów.

Kopuła szczytowa z łańcuchami: Największe wyzwanie zimowej wspinaczki

Kopuła szczytowa Giewontu, ubezpieczona łańcuchami, jest latem sporym wyzwaniem, ale zimą staje się ekstremalnie trudnym i niebezpiecznym odcinkiem, dostępnym wyłącznie dla bardzo doświadczonych i świetnie wyposażonych taterników. Łańcuchy, które latem są pomocne, zimą mogą być całkowicie oblodzone lub zasypane grubą warstwą śniegu, co sprawia, że są bezużyteczne, a nawet mogą stanowić pułapkę. Ich chwytanie gołymi rękami grozi odmrożeniami, a w rękawicach trudniej o pewny chwyt. Co więcej, sam teren jest bardzo eksponowany, śliski i wymaga użycia raków oraz czekana. Zdecydowanie odradzam próbę wejścia na sam szczyt Giewontu zimą osobom bez bardzo dużego doświadczenia w turystyce zimowej i znajomości technik asekuracji.

Czy zimowe wejście na Giewont to dobry pomysł dla początkujących?

Moja odpowiedź jest jednoznaczna: zimowe wejście na Giewont to bardzo zły pomysł dla początkujących turystów. To nie jest trasa na pierwsze zimowe doświadczenia w Tatrach. Wysokie ryzyko poślizgnięcia, zagrożenie lawinowe, gwałtowne zmiany pogody, konieczność użycia specjalistycznego sprzętu (raki, czekan, kask, lawinowe ABC) oraz umiejętność posługiwania się nim to wszystko sprawia, że Giewont zimą jest przeznaczony wyłącznie dla osób z bardzo dużym doświadczeniem w turystyce wysokogórskiej w warunkach zimowych. Brak odpowiedniego przygotowania i umiejętności może prowadzić do poważnych wypadków, a nawet tragedii. Zawsze lepiej zacząć od łatwiejszych i bezpieczniejszych tras, aby stopniowo zdobywać doświadczenie.

Bezpieczeństwo to podstawa: Niezbędny ekwipunek na zimowy szlak

Bezpieczeństwo w górach zimą to priorytet, a odpowiedni ekwipunek jest jego fundamentem. Nie ma mowy o wyjściu w wyższe partie Tatr bez specjalistycznego sprzętu. To nie jest kwestia "może się przyda", ale "musi być". Zimowe warunki wymagają od nas pełnej gotowości i świadomości, że każdy element wyposażenia ma swoje kluczowe znaczenie. Oto lista rzeczy, które moim zdaniem, są absolutnie niezbędne:

• Raki: Muszą być dopasowane do butów wysokogórskich, zapewniając stabilność na oblodzonym i twardym śniegu.
• Czekan: Niezastąpiony do asekuracji, hamowania upadków i podpierania się na stromych podejściach.
• Kask: Chroni głowę przed urazami w razie upadku, uderzenia o skały czy spadających kamieni lub lodu.
• Zestaw lawinowy (detektor, sonda, łopatka): Absolutna podstawa w terenie zagrożonym lawinami, wraz z umiejętnością posługiwania się nim.
• Odpowiednia odzież (warstwy): "Na cebulkę", termoaktywna bielizna, warstwa docieplająca (polar, puch), warstwa zewnętrzna chroniąca przed wiatrem i wilgocią (membrana).
• Ciepłe rękawice (dwie pary): Jedna para cienkich do manipulacji sprzętem, druga gruba i wodoodporna.
• Ciepła czapka i komin/buff: Ochrona przed utratą ciepła przez głowę i szyję.
• Okulary przeciwsłoneczne lub gogle: Ochrona oczu przed słońcem, wiatrem i śniegiem.
• Latarka czołowa z zapasowymi bateriami: Dzień zimą jest krótki, a powrót po zmroku bez oświetlenia to proszenie się o kłopoty.
• Termos z ciepłym napojem i zapas jedzenia: Utrzymanie energii i nawodnienia jest kluczowe.
• Apteczka pierwszej pomocy: Z podstawowymi lekami i materiałami opatrunkowymi.
• Naładowany telefon z numerem alarmowym TOPR (601 100 300): Warto mieć też powerbank.
• Mapa Tatr i kompas/GPS: Umiejętność orientacji w terenie jest zimą jeszcze ważniejsza.

Raki, czekan, kask: Absolutne minimum na zimowym szlaku

Te trzy elementy to dla mnie święta trójca zimowego ekwipunku. Bez nich nie wyobrażam sobie bezpiecznego poruszania się w wyższych partiach Tatr. Pozwól, że wyjaśnię, dlaczego są tak ważne:

• Raki: To Twoje dodatkowe "pazury" w lodzie i twardym śniegu. Muszą być idealnie dopasowane do butów wysokogórskich, aby nie spadały i nie kręciły się na bucie. Zapewniają przyczepność tam, gdzie zwykłe podeszwy zawodzą, chroniąc przed śmiertelnie niebezpiecznymi poślizgnięciami na stromych, oblodzonych stokach.
• Czekan: To nie tylko narzędzie do podpierania się. Jego główna funkcja to hamowanie upadków. W razie poślizgnięcia, szybka i prawidłowa reakcja z czekanem może uratować życie. Służy również do wybijania stopni w twardym śniegu i lodu, a także do asekuracji. Pamiętaj, że posiadanie czekana to jedno, a umiejętność posługiwania się nim to drugie konieczne są ćwiczenia.
• Kask: W górach zimą zagrożenie spadającymi kamieniami, kawałkami lodu czy po prostu uderzeniem głową o skałę w razie upadku jest znacznie większe. Kask chroni najwrażliwszą część ciała i jest absolutnie niezbędny, zwłaszcza w rejonie kopuły szczytowej Giewontu, gdzie teren jest eksponowany i często obrywają się luźne kamienie lub bryły lodu.

Lawinowe ABC: Co to jest i dlaczego może uratować Ci życie?

Lawinowe ABC to skrót od trzech kluczowych elementów, które mogą uratować życie w przypadku zejścia lawiny: detektor lawinowy, sonda lawinowa i łopatka lawinowa. Detektor służy do lokalizowania osoby zasypanej, sonda do precyzyjnego określenia jej położenia pod śniegiem, a łopatka do szybkiego odkopania. Pamiętaj, że w przypadku lawiny liczy się każda minuta szanse na przeżycie drastycznie maleją po 15-20 minutach pod śniegiem. Dlatego samo posiadanie sprzętu to za mało. Konieczna jest umiejętność posługiwania się nim, regularne ćwiczenia oraz wiedza o tym, jak działać w sytuacji awaryjnej. Uważam, że każdy, kto wybiera się w teren zagrożony lawinami, powinien przejść odpowiednie szkolenie lawinowe.

Jak ubrać się na zimową wędrówkę, by nie zmarznąć ani się nie przegrzać?

Kluczem do komfortu i bezpieczeństwa w zimowych górach jest ubieranie się "na cebulkę". To system warstwowy, który pozwala na efektywną regulację temperatury ciała. Zaczynamy od warstwy pierwszej bielizny termoaktywnej, która odprowadza wilgoć od skóry. Następnie warstwa druga docieplająca, czyli polar lub cienka kurtka puchowa, która zatrzymuje ciepło. Na wierzch zakładamy warstwę trzecią ochronną, czyli kurtkę i spodnie z membraną, które chronią przed wiatrem, śniegiem i deszczem, jednocześnie pozwalając skórze oddychać. Dzięki temu systemowi, w zależności od intensywności wysiłku i zmieniających się warunków pogodowych, możemy łatwo dodawać lub zdejmować warstwy, unikając zarówno wychłodzenia, jak i przegrzania, co jest równie niebezpieczne.

Najczęstsze błędy popełniane zimą na szlaku jak ich unikać

Zimowe Tatry są piękne, ale bezlitosne dla tych, którzy popełniają błędy. Z mojego doświadczenia wynika, że wiele wypadków można by uniknąć, gdyby turyści byli bardziej świadomi zagrożeń i własnych ograniczeń. Oto najczęstsze błędy, które obserwuję, i jak ich unikać:

1. Brak odpowiedniego sprzętu: Wychodzenie w góry bez raków, czekana czy kasku to proszenie się o wypadek. Zimą to absolutne minimum.
2. Niedocenianie warunków: Zimowe góry to nie to samo co letnie. Śnieg, lód, wiatr, krótkie dni wszystko to drastycznie zmienia trudność szlaku.
3. Brak umiejętności posługiwania się sprzętem: Posiadanie raków i czekana nie wystarczy. Trzeba umieć ich używać, w tym hamować upadki.
4. Ignorowanie komunikatów TPN i TOPR: Oficjalne komunikaty to najpewniejsze źródło informacji. Ich lekceważenie to czysta brawura.
5. Złe planowanie trasy i czasu: Zimą dzień jest krótki. Wyruszanie zbyt późno lub wybieranie zbyt długiej trasy grozi powrotem po ciemku w ekstremalnych warunkach.
6. Brak doświadczenia: Zimowe Tatry nie są miejscem na pierwsze górskie wycieczki. Potrzeba stopniowego zdobywania doświadczenia.
7. Wychodzenie w pojedynkę bez informowania o planach: W razie wypadku nikt nie będzie wiedział, gdzie Cię szukać. Zawsze informuj kogoś o swojej trasie i przewidywanym czasie powrotu.
8. Niewłaściwe ubranie: Zbyt mało warstw, brak odzieży chroniącej przed wiatrem i wilgocią prowadzi do szybkiego wychłodzenia.

Brawura a doświadczenie: Dlaczego zimą góry wymagają pokory?

Brawura i niedocenianie zimowych warunków to jedne z najgroźniejszych postaw w górach. Wielokrotnie widziałem turystów, którzy, kierując się ambicją lub brakiem wyobraźni, podejmowali ryzyko, które mogło ich kosztować życie. Zimą góry wymagają od nas pokory i szacunku. Doświadczenie to nie tylko liczba zdobytych szczytów, ale przede wszystkim umiejętność oceny sytuacji, znajomość własnych ograniczeń i zdolność do rezygnacji z celu, gdy warunki są zbyt trudne. Pamiętaj, że góra zawsze poczeka, a Twoje życie jest bezcenne. Zimą każdy błąd może mieć znacznie poważniejsze konsekwencje niż latem.

Złe planowanie trasy i czasu: Jak uniknąć powrotu po zmroku?

Zimą dni są krótkie, a zmrok zapada szybko, zwłaszcza w dolinach i na zalesionych odcinkach. Złe planowanie trasy i czasu wędrówki to jeden z najczęstszych błędów, który prowadzi do powrotu po ciemku. W zimowych warunkach, bez odpowiedniego oświetlenia i w niskich temperaturach, powrót po zmroku jest niezwykle niebezpieczny. Łatwo wtedy zgubić szlak, poślizgnąć się, a nawet stracić orientację. Zawsze radzę planować trasę z dużym zapasem czasowym, uwzględniając krótszy dzień, trudniejsze warunki i wolniejsze tempo poruszania się. Lepiej wrócić wcześniej, niż ryzykować nocleg w górach lub konieczność wezwania ratowników.

Ignorowanie komunikatów TPN i TOPR jakie mogą być konsekwencje?

Ignorowanie oficjalnych komunikatów Tatrzańskiego Parku Narodowego i Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego to moim zdaniem jeden z najpoważniejszych błędów, jakie można popełnić w górach. TPN informuje o zamknięciach szlaków i warunkach ogólnych, TOPR o zagrożeniu lawinowym i aktualnych warunkach pogodowych. Lekceważenie tych ostrzeżeń może mieć katastrofalne konsekwencje: od zgubienia się, przez poważne urazy na oblodzonym szlaku, po zasypanie przez lawinę. Pamiętaj, że akcje ratunkowe w zimowych warunkach są niezwykle trudne, kosztowne i obarczone ryzykiem również dla ratowników. Twoje bezpieczeństwo zależy w dużej mierze od Twojej odpowiedzialności.

Giewont zimą dla kogo i pod jakimi warunkami?

Podsumowując, zimowa wyprawa na Giewont to przedsięwzięcie dla bardzo doświadczonych turystów wysokogórskich, którzy posiadają odpowiedni sprzęt (raki, czekan, kask, lawinowe ABC) i przede wszystkim umiejętności posługiwania się nim. Wyprawa ta jest możliwa wyłącznie pod warunkiem sprzyjającej pogody (bez silnego wiatru, opadów i mgły) oraz niskiego stopnia zagrożenia lawinowego (I, maksymalnie II stopień). Nawet wtedy należy pamiętać o zamkniętych odcinkach szlaków i ekstremalnej trudności kopuły szczytowej. Dla większości turystów, zwłaszcza tych bez doświadczenia zimowego, Giewont zimą powinien pozostać poza zasięgiem. Lepiej poczekać na lato lub wybrać bezpieczniejsze trasy.

Kiedy odpuścić? Sygnały, które mówią "zawróć"

W górach, zwłaszcza zimą, umiejętność rezygnacji jest cenniejsza niż upór. Zawsze powtarzam, że mądry turysta to taki, który potrafi zawrócić. Oto sygnały, które powinny skłonić Cię do rezygnacji z dalszej wędrówki:

• Pogarszająca się pogoda: Nagłe załamanie, silny wiatr, mgła, intensywne opady śniegu.
• Brak sił lub złe samopoczucie: Zmęczenie, ból, osłabienie to sygnały, że organizm nie radzi sobie z wysiłkiem.
• Brak odpowiedniego sprzętu: Jeśli nagle okaże się, że nie masz czegoś niezbędnego (np. zgubiłeś raka), zawróć.
• Trudności techniczne: Szlak staje się zbyt trudny, oblodzony, eksponowany, a Ty nie czujesz się pewnie.
• Wysoki stopień zagrożenia lawinowego: Absolutnie nie lekceważ komunikatów TOPR.
• Brak widoczności: Mgła lub zamieć śnieżna uniemożliwiające orientację w terenie.
• Późna pora: Jeśli zbliża się zmrok, a do schroniska lub samochodu jest jeszcze daleko, zawróć.

Przeczytaj również: Starorobociański Wierch: Który szlak łatwiejszy? Porównanie tras

Alternatywne, bezpieczniejsze trasy zimowe w Tatrach

Jeśli Giewont zimą jest poza Twoimi możliwościami lub warunki są zbyt trudne, Tatry oferują wiele innych, bezpieczniejszych i równie pięknych tras na zimowe wędrówki. Zamiast ryzykować, warto wybrać się na spacer po malowniczych dolinach, takich jak Dolina Kościeliska, Dolina Chochołowska czy Dolina Białego. Są to trasy znacznie mniej wymagające, zazwyczaj dobrze przetarte i nieobarczone tak dużym ryzykiem lawinowym. Można również spróbować wejść na niżej położone szlaki, takie jak te prowadzące na Sarnią Skałę czy do schronisk (np. na Hali Kondratowej, choć pamiętaj o warunkach powyżej schroniska w kierunku Giewontu). Pamiętaj, że każda zimowa wyprawa, nawet ta pozornie łatwa, wymaga odpowiedniego przygotowania i świadomości górskich zagrożeń.